Tot aan de massaproductie van de spiegel eind 19e eeuw wisten de meeste mensen niet hoe zij er uitzagen. Een kleedspiegel kostte wat nu een auto kost. Bovendien waren spiegels nogal vaag of wiebelig qua beeld.
De onwinbare concurrentiestrijd van de moderne vrouw met gephotoshopte ideaalbeelden is relatief nieuw.
Die ideaalbeelden bestaan dus geen van alle in de werkelijkheid maar vormen wel de norm waar wij ons aan worden geacht te toetsen.
Daar komt bij dat je er van binnen heel anders kunt uitzien dan van buiten. Veel mensen hebben een bepaald idee van hoe zij eruit zien en als ze dan in de spiegel of op foto's kijken, schrikken ze. Ik herken mijzelf soms niet op foto's omdat ik nog steeds een beeld heb van een Franse kop met donkere krullen.
Het beeld van hoe je eruit ziet en de manier van denken blijft hangen tussen hoe je was in je topjaren, dus tussen je 35e en 45e. De meeste mannen blijven zich van binnen zo voelen. Ik vroeg eens een 90-jarige halve BN-er hoe hij dat beleefde. Hij bekende: "Als ik 's morgens in de spiegel kijk, denk ik: "Wie IS die man???' "
Hoe beleef jij het? Laat het weten in het commentaar hieronder.
Ochtendoverpeinzing 001. De Spiegel, 24 october 2014; 17 februari 2021
Charles van der Hoog
cultuurfilosoof
